در آستانه ی پیری، گلایه از شبِ دنیا
بد است مردِ حسابی، به احترام دیازپام
بدون قصه و بوسه، تلاش کن که بخوابی
تو مثلِ پرده ی خانه، وبالِ گردن روزی
کسی نگفت نباید، که از نهاد بسوزی
تو آفتاب نبودی، که بی دریغ بتابی
چه اسب ها که درونت، به اهتزاز در آمد
به شِیهه عُمرِ گلویت، کشان کشان به سر آمد
تو را که بست به گاری، که روز مزد عذابی
لگد زدند به شیری که صبر غرش او بود
شکست یوزپلنگی، که رام و آینه خو بود
و از فراز دهانی، سقوط کرد عقابی
دلیر ماندی و نان را، به خون زدی که نمیری
به هرزه پا ندواندی
از این دوندگی آخر چه میرسد به جماعت
جز آخوری و طنابی
شناس عالمی اما، شناسنامه نداری
و دائم الغمی اما، خودت ادامه نداری
غرور منقطع النسل، عماره سازِ خرابی
تو برگزیده نبودی، قبول کن که نبودی
قبول کن که رسولی بدونِ معجزه هستی
بلند مسئله هستی، ولی بدونِ کتابی
دریچه ای که تپید و، جهان کوچک ما را
به نور خوان گرفتست، بیا و زنده شو ای ماه
که مثلِ فاتحه هر شب، بر این دریچه بتابی
هزار ماهیِ تنها، فدایِ آبی دریا
هزار بسته مسکن، فدایِ این غم برنا
هزار گَله ی درنا، فدایِ وسعت آبی
گلایه از شب کوچک، و نق به شیوه ی کودک
بس است حزن مبارک، شبت بلند غمت نیز
غمت بخیر شبت نیز، شب است مردِ حسابی
It is bad, a man of good sense, in honor of Diazepam
Without stories and kisses, try to sleep
You are like the curtain of a house, a sore on the neck of a day
No one said you shouldn’t, that you burn from the inside
You were not the sun, that you shine without hesitation
What horses that vibrated inside you
The throat of your throat, pulled and pulled
They tied you to a cart, that the day of reward was a torment
They kicked the lion whose patience was his roar
The leopard, who was tame and gentle, was defeated
And an eagle fell from the top of his mouth
You remained brave and you turned the bread into blood so that you will not die
You did not run to the prostitute
What does this running ultimately bring to the community
Except for the feeder and the rope
You are a scholar, but you have no identity card
And you are always in sorrow, but you do not continue
The pride of the extinct generation, Amara Instrument of destruction
You were not chosen, accept that you were not
Accept that you are a messenger without a miracle
You are a tall issue, but without a book
A door that beat and, our small world
It has caught the light of the reader, come and come to life, O moon
That shines on this door like a fatiha every night
A thousand lonely fish, sacrifice for the blue of the sea
A thousand bundles of housing, sacrifice for this sorrow of ours
A thousand flocks of cranes, sacrifice for the vastness of the water
A lament from the small night, and a lament in the way of a child
Enough is the blessed sadness, your long night is also your sorrow
Good grief, your night is also your night, a man of reckoning
نظرات کاربران